We gaan vandaag op ontdekkingstocht naar het Moorse verleden van Andalusië naar één van de vele parels van de provincie Cordoba, Medina Azahara, een prachtig gerestaureerd kasteel in Almodóvar del Rio, we gaan lekker lunchen in Palma del Rio en kuieren door de prachtige witte stad Ecija om de zon de zien zakken over de glooiende olijfgaarden bij Estepa.
Previous
Next
The making of Spain
Deze zomer zag ik de BBC reeks “The making of Spain” met Simon Sebag Montefiore, die ons meeneemt op een boeiende reis doorheen de geschiedenis van Spanje. Vanaf de beginjaren van het iberische schiereiland, over de reconquista naar het huidige Spanje.
Spanje is Europees, maar lonkt doorheen de geschiedenis steeds met één oog naar Afrika, dat slechts op 14 km ligt, gescheiden door de straat van Gibraltar.
Door zijn ligging in het uiterste zuiden van Europa, maar de nabijheid van Afrika is het een unieke mix van culturen en mensen. Joden, moslims en christenen hebben het land veroverd en heroverd en lieten telkens hun stempel achter. Dit is wat Spanje zo apart en exotisch maakt.
Van heidendom over islam en katholicisme naar de dictatuur van Franco en de huidige democratie, van de Atlanische oceaan tot aan de Middellandse Zee. De reeks belicht ieder aspect van de samenleving, wie en wat de ziel van dit schiereiland gevormd heeft en is dus de perfecte introductie voor een bezoek aan onze prachtige streek.
In de reeks worden heel wat steden belicht die dicht bij ons in de buurt liggen, maar ééntje heeft mijn bijzondere aandacht getrokken: Medina Azahara.
Ik haal de kaart boven, google wat, bekijk mijn reisboeken en voilà, een half uur later is de perfecte daguitstap uitgestippeld.
Medina Azahara
Medina Azahara ligt op een klein uurtje rijden van onze Cortijo. We vertrekken om 8 uur, ontbijten onderweg en zijn om 9u30 bij de ingang. Perfect, want het is heet en ik wil nog voor de middag de site bezoeken.
Previous
Next
Geschiedenis
De Medina Azahara zijn de ruïnes van een grote ommuurde Arabische stad, een 8-tal km ten westen van Còrdoba.
Tussen 936 en 940 werd met de bouw begonnen in opdracht van Abd al-Rahman III, de heerser van het Kalifaat Córdoba en verder voltooid door zijn zoon Al-Hakam II.
Binnen de stadsgrenzen bevond zich de regeringszetel van Al-Andalus.
Al-Andalus is de naam die de Moorse veroveraars gaven aan het door hen veroverde gedeelte van het Iberisch Schiereiland en besloeg rond die tijd zowat het huidige Spanje en Portugal samen, plus een deel van Noord-Afrika.
Al in 1010 werd Medina Azahara echter veroverd en vernietigd als gevolg van de burgeroorlog (Fitna de al-Ándalus) die het kalifaat tot de ondergang bracht. In de daarop volgende eeuwen werden de plunderingen voortgezet en het kostbare bouwmateriaal gebruikt voor de bouw van latere bouwwerken.
Vanaf 1910 is men begonnen met het opgraven van de ruïnes. Tot nu toe is slechts zo’n 10% van het gebied van 112 hectare blootgelegd en sinds 2018 zijn de ruïnes Unesco-werelderfgoed.
Impressions
Upper terraces
Arched Entrance
Main Entrance
Central plaza
Arch Detail
Arch detail
Gardens
Gardens and view
Bezoek
De toegang tot de ruines is gratis. Je koopt enkel een ticketje voor de busrit van het bezoekerscentrum naar de site zelf voor 2,5 euro pp. De 2 km kun je ook te voet afleggen. Op een hete (zomer)dag is dit echter niet aan te raden, dus nemen wij wijselijk de bus.
In het bezoekerscentrum bekijken we eerst nog even de educatieve video over het ontstaan en het leven binnen de Medina (ieder half uur). Er is ook een mooi museum waar verschillende stukken tentoongesteld staan die bij de opgravingen gevonden werden.
De busrit duurt 5 minuten en leidt ons tot aan het bovenste gedeelte van de ruïnes die we vanaf hier op eigen tempo verder ontdekken (je kunt ook een gids boeken).
Daar waar de opgravingen nog bezig zijn, is het niet toegankelijk voor het publiek, maar zelfs zonder deze toegang is een bezoek aan dit prachtige complex meer dan de moeite waard. Het uitzicht alleen al over de vlaktes van Cordoba is adembenemend. We zien duidelijk waarom Abd-al Rahman III deze plaats uitkoos om een paleis voor zijn geliefde te bouwen.
Ik sluit mijn ogen en beeld me deze plek in vol weelderige tuinen, in marmer gehulde zalen en schaduwrijke binnenpleinen.
We dwalen door de site met afgebrokkelde muren, mozaïeken vloeren en statige bogen. Een hele nieuwe wereld komt tot leven.
De stad werd over drie kunstmatige terrassen aangelegd. Bovenaan bevond zich het koninklijk paleis, het middenste niveau was bestemd voor de overheidsgebouwen en onderaan bevonden zich de woningen en de moskee.
We zijn helemaal afgedaald naar de benedenstad. De temperatuur loopt op en de klim terug naar boven valt niet mee. Vergeet zeker niet voldoende water mee te nemen als je dit in de zomer of bij warm weer doet.
Terug boven komt de bus net aan om ons terug naar de parking en het bezoekerscentrum te brengen.
Almodovar del Rio
Het is nog geen lunchtijd, dus we beslissen om een tussenstop in te lassen in Almodóvar del Rio, op een 20-tal km van Medina Azahara.
Het kasteel van Almodovar del Rio speelde een uiterst belangrijke rol in de verdediging van het gebied rondom vanwege de strategische ligging op een heuvel van ongeveer 252 meter hoog naast de rivier de Guadalquivir.
De sporen van meerdere culturen, waaronder de islam en het christendom, kunnen worden aangetoond in de architecturale stijl van dit unieke gebouw. In het jaar 756 werd dit fort het landgoed van de Moorse prins Al’del Malik Ben Qatan en vanaf 758 ging het in handen van het emiraat van Cordoba in de regering van Abderraman I.
In de 19e eeuw stond Almodovar del Rio bekend als Almudawar Al-Adna, terwijl het kasteel het Castillo de Almudawar werd genoemd. Gedurende de 10e eeuw was het volledig gebonden aan het kalifaat van Cordoba, en behoorde in de 10e en 12e eeuw toe aan de Taifa van Carmona, vervolgens aan de Taifa van Sevilla en uiteindelijk aan het Almohad-rijk.
De Moorse koning Abed Mohammed de Baeza zou later sterven aan de poorten van het kasteel in de 13e eeuw in 1226, het jaar waarin het fort in christelijke handen viel nadat het was overgedragen aan Fernando III ‘The Saint’.
Voortaan zou het kasteel worden onderworpen aan opeenvolgende uitbreidingen geïnitieerd door de Castiliaanse koningen D. Pedro I van Castilië en Enrique II van Trastamara.
Impressions
View from Castle of Almodovar
View from Castle of the Rio
Central courtyard
view from south tower
Castle lookout
From the lookout Tower
In 1902 is de renovatie van het kasteel ingezet om pas in 2001 opengesteld te worden voor het grote publiek. Vandaag is het volledig te bezichtigen en worden er ook veel evenementen georganiseerd.
Er werden zelfs verschillende scenes uit het 7de seizoen van Game of Thrones opgenomen. Er is ook een speciale tour rond de opnames van de serie.
Wij onthouden vooral de mooie restauratie van het kasteel en de toplocatie. Probeer tot boven in één van de vele uitkijktorens te geraken om te genieten van een onvergetlijk uitzicht over het omringende landschap.
Hou je van kastelen, ridders en Game of Thrones, kom dan zeker naar hier.
Palma del Rio
Het is ondertussen 14u en onze magen beginnen te grommen. Tijd om Tripadvisor te consulteren. Ik lees een paar goede reviews van een restaurant in Palma del Rio, zet de Waze op en we rijden er per direct naartoe.
Zoals vaak in Spanje denken we dat we een verkeerd adres ingetikt hebben, want de straten zijn verlaten, alle rolluiken zijn dicht en niets dat ook maar in de verste verte op een restaurant lijkt als we de bewuste straat inrijden. Tot we even verderop één luttel parasolletje zien en we een flauw vermoeden krijgen dat dit het wel eens zou kunnen zijn. En zowaar, we slaan de deuren open en een gezellig geroezemoes komt ons tegemoet. We zijn toch aan het juiste adres.
Casa Manolo
En tripadvisor heeft ons weer niet in de steek gelaten. Casa Manolo blijkt een topper te zijn. We worden vriendelijk een tafeltje toegewezen en worden op ons wenken voorzien van twee glazen Protos (Ribera del Duero). We laten het rode goud door onze kelen vloeien en proeven dat het goed is.
De suggesties zien er één voor één zeer aanlokkelijk uit en we twijfelen….. Uiteindelijk valt de keuze op een Ceviche, artichokken op de wijze van Cordoba (alcachofas al cordobese) , een geconfijt speenvarkentje met tempura groenten (lechón confitado con verduras en tempura) om af te sluiten met een taart op de wijze van grootmoeder (tarta de la abuela) en een turón ijsje (Helado de turón), alles doorgespoeld met een paar glazen Protos en twee koffies. We betalen het gigantische bedrag van 50 euro !
Voldaan stappen we buiten en we voelen de vermoeidheid (én de wijn) toeslaan.
We rijden nog even tot aan de Plaza de Andalucía in Palma del Rio, dat er op dit siësta-uur verlaten bij ligt. Zoals alle pleinen in Spanje staan ook hier prachtige gebouwen, fiere kerktorens en mooi versierde fonteinen. De hitte is verschroeiend, dus vluchten we terug de auto in, zetten de airco op en zetten onze tocht verder naar Ecija, één van de minder bekende witte steden van Andalusië.
Ecija
Ecija ligt in de Campiña, een streek die het platteland beslaat tussen Sevilla en Cordoba.
We rijden de rivier over en ons oog valt op de schaduwrijke promenade met aanlokkelijke banken. We parkeren onze auto en we beslissen even te siësten onder de hoge populieren. Hier vleien we ons neer en sluiten onze ogen. Zalige stilte, het ruisen van de bomen en het kabbelen van het water. Geen levende ziel in de wijdse omtrek, want deze stad staat bekend als de ‘braadpan‘ van Andalusia. En dat is niet gelogen. Het is 18 uur en nog 35 graden in de schaduw. Geen wonder dat we uitgeteld zijn.
Na de deugddoende pauze hervatten we onze tocht te voet door de stad. Deze is nog in diepe slaap. Het is alsof iedereen vertrokken is naar frissere oorden, en gelijk hebben ze. We zetten toch door, want wat we zien is meer dan de moeite.
Het compacte centrum is bezaaid met Gotische en Mudéjar paleizen, kerken en barokke torens, vandaar zijn bijnaam ‘la ciudad de las torres’ of ‘stad van de torens’. De romeinse ruïnes getuigen dan weer van een rijk Iberisch centrum. De stad floreerde in de 1ste en 2de eeuw onder de naam Colonia Augusta Firma Astigi en voorzag het Romeinse rijk onder andere van olijfolie.
In 1755 vond hier een allesverwoestende aardbeving plaats en veel van de huidige kerktorens dateren uit de tijd daarna, toen alles heropgebouwd werd.Een van de mooiste is de toren van de Santa Maria kerk, die op een pleintje net naast de Plaza de España ligt.
Dicht in de buurt ligt het meest iconische gebouw van Ecija, het Palacio de Peñaflor. Het 18de eeuws paleis is binnenin niet te bezichtigen, maar je kunt wel genieten van de prachtige buitenkant met gebombeerde facade, ornementaal portaal, smeedijzeren balkonnen en restanten van flamboyante frescos
We hopen verkoeling te zoeken in een café, maar de airco’s kunnen de temperatuur niet aan, dus vleien we ons neer op het terras vlak bij de Santa Maria kerk en genieten van een verfrissende cola en het uitzicht. Nog steeds maar enkele zielen op straat. Zou het echt zo zijn dat het Spaanse binnenland leegstroomt ? Dat alle jongeren hun heil zoeken aan de kust of in het buitenland ? Er staan ook heel veel huizen te koop, maar we zien ook her en der huizen die volledig gerenoveerd en opgeknapt worden. Ik hoop van harte dat deze prachtige witte dorpen en steden bevolkt blijven en dat de ziel, rijkdom en geschiedenis van het échte Spanje zo behouden blijft. Wij zullen in ieder geval ons steentje proberen bij te dragen door de schoonheid, authenticiteit en puurheid van de Campo te blijven promoten via deze berichten.
We mijmeren nog even en zetten daarna onze dwaaltocht door de stad verder.
We kijken niet op de kaart maar laten ons leiden door de smalle straatjes en ontdekken pittoreske pleintjes, kleurrijke gevels en schaduwrijke parken.
En wonder bij wonder, we komen als vanzelf terug bij onze geparkeerde auto. Ik stel de GPS in want we willen nog een allerlaatste stop inlassen voor we terug naar huis gaan. Estepa en zijn ‘Balcon de Andalucia’.
Estepa
Al van ver zien we de witte stad tegen de heuvel gevleid liggen. We volgen de bordjes naar ‘Cerro de San Cristobal’ en de ‘Castillo’, het hoogste punt van de stad en kunnen helemaal tot boven rijden, waar een kleine parking voorzien is.
Views to die for
approaching Balcon de Andalucía
Iglesia de Santa Maria la Mayor
View from Balcon de Andalucía
Sloping olive groves
Het uitzicht mag er zijn. We kijken over de stad, de omringende olijfgaarden en naburige dorpen. Het is een streling voor het oog. De ondergaande zon maakt het plaatje af.
Het perfecte einde van een geslaagde dagtrip.
Praktische informatie en nuttige links
Map
Google Maps
BBC-1
History of Spain
BBC-2
History of Spain
BBC-3
History of Spain
Lonely Planet
Algemene info over Andalucia
Medina Azahara
Officiële website van de site
Castillo
kasteel Almodovar del Rio
Casa Manolo
Casa Manolo Palma del Rio
Ecija
Info over Ecija
Ecija
Info op Tripadvisor over Ecija
Estepa
Balcon de Andalucía
Cerro
Cerro de San Cristóbal
